دیوان شمس غزل ۱۷۳۸ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۳۸

  1. ز خلق من آن خواهم که شکر سکر کند دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم

G1738:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 به گوشه‌ای بروم گوش آن قدح گیرم·که عاشق قدح و درد و خصم تدبیرم
  2. 2 خوش است گوشه و یا گوشه گشته‌ای چون من·به هر چه باشد از این دو چو شهد و چون شیرم
  3. 3 چو آب و روغن با هر کی مرغ آبی نیست·که زهره طالعم و شکر سکرتأثیرم
  4. 4 ز خلق من آن خواهم که شکر سکر کند·دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم
  5. 5 روم سری بنهم کان سری است باده جان·که خفته به سر پراحتیال و تزویرم

ganjoor: sh1738 · public domain