بشپړ غزل ↗

1. 1 کون خر را نظام دین گفتم·پِشک را عنبر ثمین گفتم
2. 2 اندر این آخُر جهان ز گزاف·بس چمن نام هر چمین گفتم
3. 3 طوق بر گردن کَپی بستم·نام اعلا بر اسفلین گفتم
4. 4 عجز خواهید روح را که ز عجز·صفت روح بهر طین گفتم
5. 5 حِلیهٔ آدم و خلیفهٔ حق·بهر ابلیس و هر لعین گفتم
6. 6 زاغ را بلبل چمن خواندم·خار را سرو و یاسمین گفتم
7. 7 دیو را جبرئیل کردم نام·ژاژ را حجّت مبین گفتم
8. 8 ای دریغا که کان نفرین را·از طمع چند آفرین گفتم
9. 9 از خری بوَد آن نبُد ز خِرد·که خر ماده را تکین گفتم
10. 10 توبه کردم از این خطا گفتن·همه عمرم بس ار همین گفتم