دیوان شمس غزل ۱۷۶ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶

  1. پس به علت دوست دارد دوست را بر امید خلد و خوف نار را

G176:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 روح زیتونیست عاشق نار را·نار می‌جوید چو عاشق یار را
  2. 2 روح زیتونی بیفزا ای چراغ·ای معطل کرده دست افزار را
  3. 3 جان شهوانی که از شهوت زهد·دل ندارد دیدن دلدار را
  4. 4 پس به علت دوست دارد دوست را·بر امید خلد و خوف نار را
  5. 5 چون شکستی جان ناری را ببین·در پی او جان پرانوار را
  6. 6 گر نبودی جان اخوان پس جهود·کی جدا کردی دو نیکوکار را
  7. 7 جان شهوت جان اخوان دان از آنک·نار بیند نور موسی وار را
  8. 8 جان شهوانی‌ست از بی‌حکمتی·یاوه کرده نطق طوطی وار را
  9. 9 گشت بیمار و زبان تو گرفت·روی سوی قبله کن بیمار را
  10. 10 قبله شمس الدین تبریزی بود·نور دیده مر دل و دیدار را

ganjoor: sh176 · public domain