دیوان شمس غزل ۱۷۶۷ بیت ۱ راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۷

  1. تو چه دانی که ما چه مرغانیم هر نفس زیر لب چه می خوانیم

G1767:1

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 تو چه دانی که ما چه مرغانیم·هر نفس زیر لب چه می خوانیم
  2. 2 چون به دست آورد کسی ما را·ما گهی گنج گاه ویرانیم
  3. 3 چرخ از بهر ماست در گردش·زان سبب همچو چرخ گردانیم
  4. 4 کی بمانیم اندر این خانه·چون در این خانه جمله مهمانیم
  5. 5 گر به صورت گدای این کوییم·به صفت بین که ما چه سلطانیم
  6. 6 چونک فردا شهیم در همه مصر·چه غم امروز اگر به زندانیم
  7. 7 تا در این صورتیم از کس ما·هم نرنجیم و هم نرنجانیم
  8. 8 شمس تبریز چونک شد مهمان·صد هزاران هزار چندانیم

ganjoor: sh1767 · public domain