بشپړ غزل ↗

1. 1 می‌شدی غافل ز اسرار قضا·زخم خوردی از سلحدار قضا
2. 2 این چه کار افتاد آخر ناگهان·این چنین باشد چنین کار قضا
3. 3 هیچ گل دیدی که خندد در جهان·کو نشد گرینده از خار قضا
4. 4 هیچ بختی در جهان رونق گرفت·کو نشد محبوس و بیمار قضا
5. 5 هیچ کس دزدیده روی عیش دید·کو نشد آونگ بر دار قضا
6. 6 هیچ کس را مکر و فن سودی نکرد·پیش بازی‌های مکار قضا
7. 7 این قضا را دوستان خدمت کنند·جان کنند از صدق ایثار قضا
8. 8 گرچه صورت مرد جان باقی بماند·در عنایت‌های بسیار قضا
9. 9 جوز بشکست و بمانده مغز روح·رفت در حلوا ز انبار قضا
10. 10 آنک سوی نار شد بی‌مغز بود·مغز او پوسید از انکار قضا
11. 11 آنک سوی یار شد مسعود بود·مغز جان بگزید و شد یار قضا