دیوان شمس› غزل ۱۸۱۵› بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۱۵
- جان من و جان تو را هر دو به هم دوخت قضا خوش خوش خوش خوشم پیش تو ای شاه خوشان
G1815:2
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان·من بکشم دامن تو دامن من هم تو کشان
- 2 جان من و جان تو را هر دو به هم دوخت قضا·خوش خوش خوش خوشم پیش تو ای شاه خوشان
- 3 زانک مرا داد لبش نیست لبی را اثرش·ز آنچ چشیدم ز لبت هیچ لبی را مچشان
- 4 آنک ترش روی بود دانک درم جوی بود·از خم سرکه است همه با شکرانش منشان
- 5 گفتم ای شاه علم من که میان عسلم·از عسل من که چشد گفت لب خوش منشان
ganjoor: sh1815 · public domain