بشپړ غزل ↗

1. 1 هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین·صبر تو کو ای صابر ای همه صبر و تمکین
2. 2 ما دو سه کس نو مرده منتظر آن پرده·زنده شویم از تلقین بازرهیم از تکفین
3. 3 هی به سلف نفخی کن پیشتر از یوم الدین·تا شنود چرخ فلک از حشر تو تحسین
4. 4 هی به زبان ما گو رمز مگو پیدا گو·چند خوری خون به ستم ای همه خویت خونین
5. 5 چند گزی بر جگرش چند کنی قصد سرش·چند دهی بد خبرش کار چنین است و چنین
6. 6 چند کنی تلخ لبش چند کنی تیره شبش·ای لب تو همچو شکر ای شب تو خلد برین
7. 7 هیچ عسل زهر دهد یا ز شکر سرکه جهد·مغلطه تا چند دهی ای غلط انداز مهین
8. 8 هر چه کنی آن لب تو باشد غماز شکر·هر حرکت که تو کنی هست در آن لطف دفین
9. 9 سرو چه ماند به خسی زر به چه ماند به مسی·تو به چه مانی به کسی ای ملک یوم الدین