دیوان شمس غزل ۱۸۴ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۴

  1. إِنِّى وَجَدتُّ ٱمْرَأَةً تَمْلِکُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِن کُلِّ شَىْءٍۢ وَلَهَا

G184:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 من رسیدم به لب جوی وفا·دیدم آن جا صنمی روح فزا
  2. 2 سپه او همه خورشید‌پرست·همچو خورشید همه بی‌سر و پا
  3. 3 بشنو از آیت قرآن مجید·گر تو باور نکنی قول مرا
  4. 4 إِنِّى وَجَدتُّ ٱمْرَأَةً تَمْلِکُهُمْ·وَأُوتِيَتْ مِن کُلِّ شَىْءٍۢ وَلَهَا
  5. 5 چونک خورشید نمودی رخ خود·سجده دادیش چو سایه همه را
  6. 6 من چو هدهد بپریدم به هوا·تا رسیدم به در شهر سبا

ganjoor: sh184 · public domain