دیوان شمس غزل ۱۸۶۶ بیت ۹ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۶۶

  1. شمس الحق تبریزی هر کس که ز تو پرسد می بینم و می گویم از رشک کدام است آن

G1866:9

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ای کار من از تو زر ای سیمبر مستان·هم سیم به یادم ده هم سیم و زرم بستان
  2. 2 در عین زمستانی چون گرم کنی مرکب·از گرمی میدانت برسوزد تابستان
  3. 3 گر طفلک یک روزه شب‌های تو را بیند·از شیر بری گردد وز مادر وز پستان
  4. 4 ای وای از آن ساعت کاین خاطر چون پیلم·سرمست شما گردد یاد آرد هندستان
  5. 5 روزی که تب مرگم یک باره فروگیرد·هر پاره ز من گردد از آتش تب سستان
  6. 6 تو از پس پرده دل ناگاه سری درکن·تا هر سر موی من گردند چو سرمستان
  7. 7 هر خاطر من بکری بر بام و در از عشقت·چندان بکند شیوه چندان بکند دستان
  8. 8 تا تابش روی تو درپیچد در هر یک·وز چون تو شهی گردد هر خاطرم آبستان
  9. 9 شمس الحق تبریزی هر کس که ز تو پرسد·می بینم و می گویم از رشک کدام است آن

ganjoor: sh1866 · public domain