دیوان شمس غزل ۱۸۶۷ بیت ۸ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۶۷

  1. من بنده بر این مفرش می سوزم من خوش خوش می رقصم در آتش مانند سپند ای جان

G1867:8

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جان·یک تنگ شکر خواهم زان شکرقند ای جان
  2. 2 ای جانک خندانم من خوی تو می دانم·تو خوی شکر داری بالله که بخند ای جان
  3. 3 من مرد خریدارم من میل شکر دارم·ای خواجه عطارم دکان بمبند ای جان
  4. 4 بر نام و نشان او رفتم به دکان او·گفتم که سلام علیک ای سرو بلند ای جان
  5. 5 هر چند که عیاری پرحیله و طراری·این محنت و بیماری بر من مپسند ای جان
  6. 6 از بهر دل ما را در رقص درآ یارا·وز ناز چنین می کن آن زلف کمند ای جان
  7. 7 ای پیش رو خوبان ای شاخ گل خندان·بنمای که دلبندان چون بوسه دهند ای جان
  8. 8 من بنده بر این مفرش می سوزم من خوش خوش·می رقصم در آتش مانند سپند ای جان

ganjoor: sh1867 · public domain