دیوان شمس غزل ۱۸۹۲ بیت ۱ راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۹۲

  1. هر شب که بود قاعده سفره نهادن ما را ز خیال تو بود روزه گشادن

G1892:1

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 هر شب که بود قاعده سفره نهادن·ما را ز خیال تو بود روزه گشادن
  2. 2 ای لطف تو را قاعده بر روزه گشایان·مانند مسیحا ز فلک مایده دادن
  3. 3 چون قوت دل از مطبخ سودای تو باشد·باید به میان رفتن و در لوت فتادن
  4. 4 ما را هم از آن آتش دل آب حیات است·بر آتش دل شاد بسوزیم چو لادن
  5. 5 کار حیوان است نه کار دل و جان است·در خاک بپوسیدن و از خاک بزادن

ganjoor: sh1892 · public domain