بشپړ غزل ↗

1. 1 تو نقد قلب را از زر برون کن·وگر گوید زرم زوتر برون کن
2. 2 که بیگانه چو سیلاب است دشمن·ز بامش تو بران وز در برون کن
3. 3 مگس‌ها را ز غیرت ای برادر·از این بزم پر از شکر برون کن
4. 4 دو چشم خاین نامحرمان را·از آن زیب و جمال فر برون کن
5. 5 اگر کر نشنود آواز آن چنگ·اگر تانی کری از کر برون کن
6. 6 چو مستان شیشه اندر دست دارند·دلی کو هست چون مرمر برون کن
7. 7 نران راه معنی عاشقانند·نر شهوت بود چون خر برون کن
8. 8 بریزیدست شهوت پر و بالش·از این مرغان نیکو پر برون کن
9. 9 چو بنده شمس تبریزی نباشد·تو او را آدمی مشمر برون کن