بشپړ غزل ↗

1. 1 شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را·چون با زنی برانی سستی دهد میان را
2. 2 زیرا جماعِ مرده تن را کند فسرده·بنگر به اهل دنیا دریاب این نشان را
3. 3 میران و خواجگانشان پژمرده است جانْشان·خاکِ سیاه بر سر، این نوع شاهدان را
4. 4 دررو به عشق دینی تا شاهدان ببینی·پرنور کرده از رخ آفاقِ آسمان را
5. 5 بخشد بتِ نهانی هر پیر را جوانی·زان آشیان جانی اینست ارغوان را
6. 6 خامش کنی وگر نی بیرون شوم از این جا·کز شومیِ زبانت می‌پوشد او دهان را