دیوان شمس› غزل ۲۰۰۶› بیت ۷ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۰۶
- تا مه تو تافت بر بداختری سعد اکبر گشت و وارست از محن
G2006:7
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 هر کجا که پا نهی ای جان من·بردمد لاله و بنفشه و یاسمن
- 2 پاره گل برکنی بر وی دمی·بازگردد یا کبوتر یا زغن
- 3 در تغاری دست شویی آن تغار·ز آب دست تو شود زرین لگن
- 4 بر سر گوری بخوانی فاتحه·بوالفتوحی سر برآرد از کفن
- 5 دامنت بر چنگل خاری زند·چنگلش چنگی شود با تن تنن
- 6 هر بتی را که شکستی ای خلیل·جان پذیرد عقل یابد زان شکن
- 7 تا مه تو تافت بر بداختری·سعد اکبر گشت و وارست از محن
- 8 هر دمی از صحن سینه برجهد·همچو آدم زادهای بیمرد و زن
- 9 وآنگه از پهلوی او وز پشت او·پر شوند آدمچگان اندر زمن
- 10 خواستم گفتن بر این پنجاه بیت·لب ببستم تا گشایی تو دهن
ganjoor: sh2006 · public domain