بشپړ غزل ↗

1. 1 مرغ خانه با هما پروا مکن·پر نداری نیت صحرا مکن
2. 2 چون سمندر در دل آتش مرو·وز مری، تو خویش را رسوا مکن
3. 3 درزیا، آهنگری کار تو نیست·تو ندانی فعل، آتش‌ها مکن
4. 4 اول از آهنگران تعلیم گیر·ور نه بی‌تعلیم، تو، آن را مکن
5. 5 چون نه‌ای بحری به بحر اندر مشو·قصد موج و غره دریا مکن
6. 6 ور کنی پس گوشه کشتی بگیر·دست خود را تو ز کشتی وا مکن
7. 7 گر بیفتی هم در آن کشتی بیفت·تکیه تو بر پنجه و بر پا مکن
8. 8 چرخ خواهی؟ صحبت عیسی گزین·ور نه قصد گنبد خضرا مکن
9. 9 میوه خامی، مقیم شاخ باش·بی‌معانی ترک این اسما مکن
10. 10 شمس تبریزی مقیم حضرت است·تو مقام خویش جز آن جا مکن