بشپړ غزل ↗

1. 1 جانا نخست ما را مرد مدام گردان·وآنگه مدام درده ما را مدام گردان
2. 2 از ما و خدمت ما چیزی نیاید ای جان·هم تو بنا نهادی هم تو تمام گردان
3. 3 دارالسلام ما را دارالملام کردی·دارالملام ما را دارالسلام گردان
4. 4 این راه بی‌نهایت گر دور و گر دراز است·از فضل بی‌نهایت بر ما دو گام گردان
5. 5 ما را اسیر کردی اماره را امیری·ما را امیر گردان او را غلام گردان
6. 6 انعام عام خود را کردی نصیب خاصان·انعام خاص خود را امروز عام گردان
7. 7 هر ذره را ز فضلت خورشیدییی دگر ده·خورشید فضل خود را بر جمله رام گردان
8. 8 در کام ما دعا را چون شهد و شیر خوش کن·و آن را که گوید آمین هم دوستکام گردان