بشپړ غزل ↗

1. 1 چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن·با تو ز جان شیرین شیرینتر است مردن
2. 2 بردار این طبق را زیرا خلیل حق را·باغ است و آب حیوان گر آذر است مردن
3. 3 این سر نشان مردن و آن سر نشان زادن·زان سر کسی نمیرد نی زین سر است مردن
4. 4 بگذار جسم و جان شو رقصان بدان جهان شو·مگریز اگر چه حالی شور و شر است مردن
5. 5 والله به ذات پاکش نه چرخ گشت خاکش·با قند وصل همچون حلواگر است مردن
6. 6 از جان چرا گریزیم جان است جان سپردن·وز کان چرا گریزیم کان زر است مردن
7. 7 چون زین قفس برستی در گلشن است مسکن·چون این صدف شکستی چون گوهر است مردن
8. 8 چون حق تو را بخواند سوی خودت کشاند·چون جنت است رفتن چون کوثر است مردن
9. 9 مرگ آینه‌ست و حسنت در آینه درآمد·آیینه بربگوید خوش منظر است مردن
10. 10 گر مؤمنی و شیرین هم مؤمن است مرگت·ور کافری و تلخی هم کافر است مردن
11. 11 گر یوسفی و خوبی آیینه‌ات چنان است·ور نی در آن نمایش هم مضطر است مردن
12. 12 خامش که خوش زبانی چون خضر جاودانی·کز آب زندگانی کور و کر است مردن