بشپړ غزل ↗

1. 1 می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن·عزم عتاب و فرقت ما می‌کنی مکن
2. 2 در مرغزار غیرت چون شیر خشمگین·در خونم ای دو دیده چرا می‌کنی مکن
3. 3 بخت مرا چو کلک نگون می‌کنی مکن·پشت مرا چو دال دوتا می‌کنی مکن
4. 4 ای تو تمام لطف خدا و عطای او·خود را نکال و قهر خدا می‌کنی مکن
5. 5 پیوند کرده‌ای کرم و لطف با دلم·پیوند کرده را چه جدا می‌کنی مکن
6. 6 آن بیذقی که شاه شده‌ست از رخ خوشت·بازش به مات غم چه گدا می‌کنی مکن
7. 7 آن بنده‌ای که بدر شد از پرتو رخت·چون ماه نو ز غصه دوتا می‌کنی مکن
8. 8 گر گبر و مؤمن است چو کشته هوای توست·بر گبر کشته تو چه غزا می‌کنی مکن
9. 9 بی‌هوش شو چو موسی و همچون عصا خموش·مانند طور تو چه صدا می‌کنی مکن