بشپړ غزل ↗

1. 1 ای رخ خندان تو مایه صد گلستان·باغ خدایی درآ خار بده گل ستان
2. 2 جامه تن را بکن جان برهنه ببین·جان برهنه خوش است تا چه کنی جامه دان
3. 3 هین که نه‌ای بی‌زبان پیش چنین جان‌ها·قصه نی بی‌زبان نعره جان بی‌دهان
4. 4 آمد امروز یار گفت سلام علیک·چرخ و زمین را مجو از نفسش آن زمان
5. 5 خسرو خوبان بخواست از صنمان سرخراج·خاست غریو از فلک وز سوی مه کالامان
6. 6 لعل لب او که دور از لب و دندان تو·خواند فسون‌های عشق خواجه ببین این نشان
7. 7 آمد غماز عشق گفت در این گوش من·یار میان شماست خوب و لطیف و نهان
8. 8 دامن دل را کشید یار به یک گوشه‌ای·گوشه بس بوالعجب زان سوی هفت آسمان
9. 9 گفت ترایم ولیک هر که بگوید ز من·شرح دهد از لبم ده بزنش بر دهان
10. 10 و آنک بگوید ز تو برد مرا و تو را·و آنک بگوید ز من دور شد از هر دوان