بشپړ غزل ↗

1. 1 مقام ناز نداری برو تو ناز مکن·چو میوه پخته نگشت از درخت بازمکن
2. 2 به پیش قبله حق همچو بت میا منشین·نماز خود را از خویش بی‌نماز مکن
3. 3 گهی که پخته شدی از درخت فارغ باش·ز گرم و سرد میندیش و احتراز مکن
4. 4 چو هیچ خصم نماند برو به بزم نشین·سلاح رزم بینداز و ترک تاز مکن
5. 5 چو صاف صاف برآمد ز کوره نقده تو·مده به کوره هر کوردل گداز مکن
6. 6 جمال خود ز اسیران عشق هیچ مپوش·چو باغ لطف خدایی تو در فراز مکن