دیوان شمس غزل ۲۰۹۵ بیت ۸ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۹۵

  1. نعلین ز دو پا بیرون کن و رو در دشت طوی پا آبله کن

G2095:8

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 با من صنما دل یک دله کن·گر سر ننهم آنگه گله کن
  2. 2 مجنون شده‌ام از بهر خدا·زان زلف خوشت یک سلسله کن
  3. 3 سی پاره به کف در چله شدی·سی پاره منم ترک چله کن
  4. 4 مجهول مرو با غول مرو·زنهار سفر با قافله کن
  5. 5 ای مطرب دل زان نغمه خوش·این مغز مرا پرمشغله کن
  6. 6 ای زهره و مه زان شعله رو·دو چشم مرا دو مشعله کن
  7. 7 ای موسی جان شبان شده‌ای·بر طور برو ترک گله کن
  8. 8 نعلین ز دو پا بیرون کن و رو·در دشت طوی پا آبله کن
  9. 9 تکیه گه تو حق شد نه عصا·انداز عصا و آن را یله کن
  10. 10 فرعون هوا چون شد حیوان·در گردن او رو زنگله کن

ganjoor: sh2095 · public domain