بشپړ غزل ↗

1. 1 چند نظاره جهان کردن·آب را زیر که نهان کردن
2. 2 رنج گوید که گنج آوردم·رنج را باید امتحان کردن
3. 3 آنک از شیر خون روان کرده‌ست·شیر داند ز خون روان کردن
4. 4 آسمان را چو کرد همچون خاک·خاک را داند آسمان کردن
5. 5 بعد از این شیوه دگر گیرم·چند بیگار دیگران کردن
6. 6 تیز برداشتی تو ای مطرب·این به آهستگی توان کردن
7. 7 این گران زخمه‌ای است نتوانیم·رقص بر پرده گران کردن
8. 8 یک دو ابریشمک فروتر گیر·تا توانیم فهم آن کردن
9. 9 اندک اندک ز کوه سنگ کشند·نتوان کوه را کشان کردن
10. 10 تا نبینند جان جان‌ها را·کی توان سهل ترک جان کردن
11. 11 بنما ای ستاره کاندر ریگ·نتوان راه بی‌نشان کردن