دیوان شمس غزل ۲۲۰۹ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۰۹

  1. می‌چشان و می‌کشان روشن دلان را جوق جوق تازه می‌کن این جهان کهنه را از شور نو

G2209:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو·وی ز نورت نقش بسته هر زمانی حور نو
  2. 2 کژ نشین و راست بشنو عقل ماند یا خرد·ساقیی چون تو و هر دم باده منصور نو
  3. 3 کی تواند شیشه ای را ز آتشی برداشتن·یا می کهنه کی داند ساختن ز انگور نو
  4. 4 می‌چشان و می‌کشان روشن دلان را جوق جوق·تازه می‌کن این جهان کهنه را از شور نو
  5. 5 عشق عشرت پیشه ای که دولتت پاینده باد·روز روزت عید تازه هر شبانگه سور نو

ganjoor: sh2209 · public domain