دیوان شمس غزل ۲۲۱ بیت ۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۱

  1. چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست کجا روند همان جا که گفته‌ای که بیا

G221:3

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 مرا تو گوش گرفتی همی‌کشی به کجا·بگو که در دل تو چیست چیست عزم تو را
  2. 2 چه دیگ پخته‌ای از بهر من عزیزا دوش·خدای داند تا چیست عشق را سودا
  3. 3 چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست·کجا روند همان جا که گفته‌ای که بیا
  4. 4 مرا دو گوش گرفتی و جمله را یک گوش·که می‌زنم ز بن هر دو گوش طال بقا
  5. 5 غلام پیر شود خواجه‌اش کند آزاد·چو پیر گشتم از آغاز بنده کرد مرا
  6. 6 نه کودکان به قیامت سپیدمو خیزند·قیامت تو سیه موی کرد پیران را
  7. 7 چو مرده زنده کنی پیر را جوان سازی·خموش کردم و مشغول می‌شوم به دعا

ganjoor: sh221 · public domain