دیوان شمس غزل ۲۲۶۶ بیت ۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۶۶

  1. رها کن کاهلی دریاب ما را و لا تکسل فان القوم قاموا

G2266:3

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 بگردان ساقی مه روی جام·رهایی ده مرا از ننگ و نام
  2. 2 گرفتارم به دامت ساقیا ز آنک·نهادستی به هر گامی تو دام
  3. 3 رها کن کاهلی دریاب ما را·و لا تکسل فان القوم قاموا
  4. 4 الیس الصحو منزل کل هم·الیس العیش فی هم حرام
  5. 5 الا صوموا فان الصوم غنم·شراب الروح یشربه الصیام
  6. 6 هر آن کو روزه دارد در حدیث است·مه حق را ببیند وقت شام
  7. 7 نکو نبود که من از در درآیم·تو بگریزی ز من از راه بام
  8. 8 تو بگریزی و من فریاد در پی·که یک دم صبر کن ای تیزگام
  9. 9 مسلمانان مسلمانان چه چاره‌ست·که من سوزیدم و این کار خام
  10. 10 نباشد چاره جز صافی شرابی·باقداح یقلبها الکرام
  11. 11 حدیث عاشقان پایان ندارد·فنستکفی بهذا و السلام
  12. 12 جواب گفته متنبی است این·فؤاد ما تسلیه المدام

ganjoor: sh2266 · public domain