بشپړ غزل ↗

1. 1 آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله·گفت بیا حریف شو گفتم آمدم هله
2. 2 جام میی که تابشش جان ببرد ز مشتری·چرخ زند ز بوی او بر سر چرخ سنبله
3. 3 کوه از او سبک شده مغز از او گران شده·روح سبوکشش شده عقل شکسته بلبله
4. 4 پاک نی و پلید نی در دو جهان بدید نی·قفل گشا کلید نی کنده هزار سلسله
5. 5 تازه کند ملول را مایه دهد فضول را·آنک زند ز بی‌رهه راه هزار قافله
6. 6 پیش رو بدان شده رهزن زاهدان شده·دایه شاهدان شده مایه بانگ و غلغله
7. 7 هر کی خورد ز نیک و بد مست بمانده تا ابد·هر که نخورد تا رود جانب غصه بی‌گله
8. 8 غرقه شو اندر آب حق مست شو از شراب حق·نیست شو و خراب حق ای دل تنگ حوصله
9. 9 هر کی بدان گمان برد از کف مرگ جان برد·آنک نگویم آن برد اینت عظیم منزله