دیوان شمس غزل ۲۲۸۸ بیت ۷ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۸۸

  1. بخشش آفتاب بین بازدهد قماش مه هر چه ز ماه می‌ستد دور زمان مصادره

G2288:7

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادره·دیده و دل گرو کنم بهر چنان مصادره
  2. 2 از سبب مصادره شحنه عشق رهزند·پس بر عاشقان شود راحت جان مصادره
  3. 3 داد جگر مصادره از خود لعل پاره‌ها·جانب دیده پاره‌ای رفت از آن مصادره
  4. 4 عشق شهی است چون قمر کیسه گشا و سیم بر·سیم بده به سیم بر نیست زیان مصادره
  5. 5 هر چه برد مصادره از تن عاشقان گرو·بازرسد به کوی دل نورفشان مصادره
  6. 6 فصل بهار را ببین جمله به باغ وادهد·آنچ ز باغ برده بد ظلم خزان مصادره
  7. 7 بخشش آفتاب بین بازدهد قماش مه·هر چه ز ماه می‌ستد دور زمان مصادره
  8. 8 دیده و عقل و هوش را شب به مصادره برد·صبحدمی ندا کند بازستان مصادره
  9. 9 نور سحر بریخته زنگیکان گریخته·گرچه شب آفتاب را کرد نهان مصادره

ganjoor: sh2288 · public domain