بشپړ غزل ↗

1. 1 مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازه·مثال حسن و احسانت برون از حد و اندازه
2. 2 خوش آن باشد که می‌راند به سوی اصل شیرینی·در آن سیران سقط کرده هزاران اسب و جمازه
3. 3 همی‌کوشم به خاموشی ولیکن از شکرنوشی·شدم همخوی آن غمزه که آن غمزه‌ست غمازه
4. 4 دلا سرسخت و پاسستی چنین باشند در مستی·ولی بشتاب لنگانه که می‌بندند دروازه
5. 5 بدان صبح نجاتی رو بدان بحر حیاتی رو·بزن سنگی بر این کوزه بزن نفطی در آن کازه
6. 6 بهل می را به میخواران بهل تب را به غمخواران·که این را جملگی نقش است و آن را جمله آوازه
7. 7 که کنزا کنت مخفیا فاحببت بان اعرف·برای جان مشتاقان به رغم نفس طنازه
8. 8 تعالوا یا موالینا الی اعلی معالینا·فان الجسم کالاعمی و ان الحس عکازه
9. 9 الی نور هو الله تری فی ضؤ لقیاه·کمال البدر نقصانا و عین الشمس خبازه