غزل شمارهٔ ۲۳۰۷

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2307:1 بربند دهان از نان کآمد شکر روزهدیدی هنر خوردن بنگر هنر روزه
2. G2307:2 آن شاه دو صد کشور تاجیت نهد بر سربربند میان زوتر کآمد کمر روزه
3. G2307:3 زین عالم چون سجین برپر سوی علیینبستان نظر حق بین زود از نظر روزه
4. G2307:4 ای نقره باحرمت در کوره این مدتآتش کندت خدمت اندر شرر روزه
5. G2307:5 روزه نم زمزم شد در عیسی مریم شدبر طارم چارم شد او در سفر روزه
6. G2307:6 کو پر زدن مرغان کو پر ملک ای جاناین هست پر چینه و آن هست پر روزه
7. G2307:7 گر روزه ضرر دارد صد گونه هنر داردسودای دگر دارد سودای سر روزه
8. G2307:8 این روزه در این چادر پنهان شده چون دلبراز چادر او بگذر واجو خبر روزه
9. G2307:9 باریک کند گردن ایمن کند از مردنتخمه اثر خوردن مستی اثر روزه
10. G2307:10 سی روز در این دریا پا سر کنی و سر پاتا دررسی ای مولا اندر گهر روزه
11. G2307:11 شیطان همه تدبیرش و آن حیله و تزویرشبشکست همه تیرش پیش سپر روزه
12. G2307:12 روزه کر و فر خود خوشتر ز تو برگویددربند در گفتن بگشای در روزه
13. G2307:13 شمس الحق تبریزی هم صبری و پرهیزیهم عید شکرریزی هم کر و فر روزه

ganjoor: sh2307 · public domain