دیوان شمس غزل ۲۳۰۸ بیت ۹ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۰۸

  1. هر آینه کو بیند شمس الحق تبریزی هم آینه برسوزد هم آینه گوید خه

G2308:9

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه·کز چهره بزد آتش در خیمه و در خرگه
  2. 2 اندر ذقن یوسف چاهی چه عجب چاهی·صد یوسف کنعانی اندر تک آن خوش چه
  3. 3 آخر چه کند یوسف کز چاه بپرهیزد·کو دیده ربودستش و آن چاه میان ره
  4. 4 آن کس که ربود از رخ مر کاه ربایان را·انصاف بده آخر با او چه کند یک که
  5. 5 زنهار نگهدارید زان غمزه زبان‌ها را·کو مست بود خفته از حال همه آگه
  6. 6 شطرنج همی‌بازد با بنده و این طرفه·کاندر دو جهان شه او وز بنده بخواهد شه
  7. 7 جان بخشد و جان بخشد چندانک فناها را·در خانه و مان افتد هم ماتم و هم آوه
  8. 8 او جان بهاران است جان‌هاست درختانش·جان‌ها شود آبستن هم نسل دهد هم زه
  9. 9 هر آینه کو بیند شمس الحق تبریزی·هم آینه برسوزد هم آینه گوید خه

ganjoor: sh2308 · public domain