غزل شمارهٔ ۲۳۳۷

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2337:1 هلا ساقی بیا ساغر مرا دهزرم بستان می چون زر مرا ده
2. G2337:2 به حق آن که در سر دارم از توچو خم را وا کنی سر سر مرا ده
3. G2337:3 به دیگر کس مده آنچم نمودیمرا ده آن و آن دیگر مرا ده
4. G2337:4 سرش مگشا مگو نامش که آن چیستاگر زهر است اگر شکر مرا ده
5. G2337:5 از آن می جعفر طیار خورده‌ستشدم بی‌دست چون جعفر مرا ده
6. G2337:6 بپیما آن شرابی را که بویشبه از مشک است و از عنبر مرا ده
7. G2337:7 سقاهم ربهم رطلی شگرف استنهان از مؤمن و کافر مرا ده

ganjoor: sh2337 · public domain