دیوان شمس غزل ۲۳۳۷ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۳۷

  1. سرش مگشا مگو نامش که آن چیست اگر زهر است اگر شکر مرا ده

G2337:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 هلا ساقی بیا ساغر مرا ده·زرم بستان می چون زر مرا ده
  2. 2 به حق آن که در سر دارم از تو·چو خم را وا کنی سر سر مرا ده
  3. 3 به دیگر کس مده آنچم نمودی·مرا ده آن و آن دیگر مرا ده
  4. 4 سرش مگشا مگو نامش که آن چیست·اگر زهر است اگر شکر مرا ده
  5. 5 از آن می جعفر طیار خورده‌ست·شدم بی‌دست چون جعفر مرا ده
  6. 6 بپیما آن شرابی را که بویش·به از مشک است و از عنبر مرا ده
  7. 7 سقاهم ربهم رطلی شگرف است·نهان از مؤمن و کافر مرا ده

ganjoor: sh2337 · public domain