بشپړ غزل ↗

1. 1 جان آمده در جهان ساده·وز مرکب تن شده پیاده
2. 2 سیل آمد و درربود جان را·آن سیل ز بحرها زیاده
3. 3 جان آب لطیف دیده خود را·در خویش دو چشم را گشاده
4. 4 از خود شیرین چنانک شکر·وز خویش بجوش همچو باده
5. 5 خلقان بنهاده چشم در جان·جان چشم به خویش درنهاده
6. 6 خود را هم خویش سجده کرده·بی‌ساجد و مسجد و سجاده
7. 7 هم بر لب خویش بوسه داده·کای شادی جان و جان شاده
8. 8 هر چیز ز همدگر بزاید·ای جان تو ز هیچ کس نزاده
9. 9 می‌راند سوی شهر تبریز·جان چون شتر و بدن قلاده