دیوان شمس› غزل ۲۳۶۳› بیت ۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۶۳
- جویهای شیر و می پنهان روان کرده ز جان وز معانی ساقیان همچو جان برخاسته
G2363:3
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاسته·نعره از مردان مرد و از زنان برخاسته
- 2 آتش رخسار تو در بیشه جانها زده·دود جانها برشده هفت آسمان برخاسته
- 3 جویهای شیر و می پنهان روان کرده ز جان·وز معانی ساقیان همچو جان برخاسته
- 4 کفر را سرمه کشیده تا بدیده کفر نیز·شاهد دین را میان مؤمنان برخاسته
- 5 تن چو دیوار و پس دیوار افتاده دلی·در بیان حال آن دل این زبان برخاسته
- 6 رو خرابیها نگر در خانه هستی ز عشق·سقف خانه درشکسته آستان برخاسته
- 7 گرچه گوید فارغم از عاشقان لیکن از او·بر سر هر عاشقی صد مهربان برخاسته
- 8 شمس تبریزی چو کان عشق باقی را نمود·خون دل یاقوت وار از عکس آن برخاسته
ganjoor: sh2363 · public domain