دیوان شمس› غزل ۲۳۹۶› بیت ۷ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۹۶
- از چشم توست جانا پرسحر چاه بابل سحری بکن حلالی در چاه بابلم نه
G2396:7
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نه·بیدست و دل شدستم دستی بر این دلم نه
- 2 من آب تیره گشته در راه خیره گشته·از ره مرا برون بر در صدر منزلم نه
- 3 کارم ز پیچ زلفت شوریده گشت و مشکل·شوریده زلف خود را بر کار مشکلم نه
- 4 هر حاصلی که دارم بیحاصلی است بیتو·سیلاب عشق خود را بر کار و حاصلم نه
- 5 خواهی که گرد شمعم پروانه روح باشد·زان آتشی که داری بر شمع قابلم نه
- 6 چون رشته تبم من با صد گره ز زلفت·همچون گره زمانی بر زلف سلسلم نه
- 7 از چشم توست جانا پرسحر چاه بابل·سحری بکن حلالی در چاه بابلم نه
- 8 گفتی الست زان دم حاصل شدهست جانم·تعویذ کن بلی را بر جان حاملم نه
- 9 کی باشد آن زمانی کان ابر را برانی·گویی بیا و رخ را بر ماه کاملم نه
- 10 ای شمس حق تبریز ار مقبل است جانم·اقبال وصل خود را بر جان مقبلم نه
ganjoor: sh2396 · public domain