دیوان شمس غزل ۲۴۱۰ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۰

  1. به خواب کن همه را طاق شو از این جفتان به سوی طاق و رواقش مرو به شب جفته

G2410:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته·که شرم بادت از آن زلف‌های آشفته
  2. 2 از این سپس منم و شب روی و حلقه یار·شب دراز و تب و رازهای ناگفته
  3. 3 برون پرده درند آن بتان و سوزانند·که لطف‌های بتان در شب است بنهفته
  4. 4 به خواب کن همه را طاق شو از این جفتان·به سوی طاق و رواقش مرو به شب جفته
  5. 5 بدانک خلوت شب بر مثال دریایی است·به قعر بحر بود درهای ناسفته
  6. 6 رخ چو کعبه نما شاه شمس تبریزی·که باشدت عوض حج‌های پذرفته

ganjoor: sh2410 · public domain