دیوان شمس› غزل ۲۴۱۲› بیت ۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۲
- مرا و خانه دل را چنان به یغما برد که میدود حسنک پابرهنه در خانه
G2412:6
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 چو مست روی توام ای حکیم فرزانه·به من نگر تو بدان چشمهای مستانه
- 2 ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه است·که جنس همدگر افتاد مست و دیوانه
- 3 دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر·که آفتاب نظر خوش کند به ویرانه
- 4 بکن نظر که بدان یک نظر که درنگری·درختهای عجب سر کند ز یک دانه
- 5 دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند·که میزند عجمی تیرهای ترکانه
- 6 مرا و خانه دل را چنان به یغما برد·که میدود حسنک پابرهنه در خانه
- 7 به باغ روی تو آییم و خانه برشکنیم·هزار خانه چو صحرا کنیم مردانه
- 8 صلاح دین تو چو ماهی و فارغی زین شرح·که فارغ است سر زلف حور از شانه
ganjoor: sh2412 · public domain