بشپړ غزل ↗

1. 1 ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده·مخور تو بیش که ضایع کنی سراپرده
2. 2 حیات خویش در آن لقمه گرچه پنداری·ضمیر را سبل است آن و دیده را پرده
3. 3 چرا مکن تو در این جا مگو چرا نکنم·که چشم جان را گشته است این چرا پرده
4. 4 طلسم تن که ز هر زهر شهد بنموده‌ست·عروس پرده نموده‌ست مر تو را پرده
5. 5 چو لقمه را ببریدی خیال پیش آید·خیال‌هاست شده بر در صفا پرده
6. 6 خیال طبع به روی خیال روح آید·ز عقل نعره برآید که جان فزا پرده
7. 7 دلا جدا شو از این پرده‌های گوناگون·هلا که تا نکند مر تو را جدا پرده