بشپړ غزل ↗

1. 1 برو برو که به بز لایق است بزغاله·برو که هست ز گاوان حیات گوساله
2. 2 برو برو که خران گله گله جمع شدند·خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله
3. 3 ز ناله تو مرا بوی خر همی‌آید·که خر کند به علف زار و ماده خر ناله
4. 4 دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر·گلوله‌های پلیدی برای جلاله
5. 5 در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند·زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله
6. 6 میا میا که به میدان دل خران نرسند·به صد هزار حیل می‌رسند خیاله
7. 7 دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را·عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله
8. 8 خموش باش سخن شرط نیست طالب را·که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله