بشپړ غزل ↗

1. 1 خوش بود فرش تن نور دیده·خوش بود مرغ جان بپریده
2. 2 جان نادیده خسیس شده·جان دیده رسیده در دیده
3. 3 جان زرین و جان سنگین را·چون کلوخ از برنج بگزیده
4. 4 سر کاغذ گشاده دست اجل·نقد در کاغذ است پیچیده
5. 5 خمره پرعسل سرش بسته·پشت و پهلوش را تو لیسیده
6. 6 خمره را بر زمین زن و بشکن·دیده نبود چنانک بشنیده
7. 7 شمس تبریز بشکند خم را·که ز نامش فلک بلرزیده