دیوان شمس غزل ۲۶۱۲ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۱۲

  1. چون مست و خراب آمد سجده گهش آب آمد فارغ ز ثواب آمد فرد از ره و بیراهی

G2612:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 در کوی که می‌گردی ای خواجه چه می‌خواهی·پابسته شدی چون من زان دلبر خرگاهی
  2. 2 گر بسته شدی از وی رسته ز همه بندی·نی خدمت کس خواهی نی خسروی و شاهی
  3. 3 شد خدمت تو دستان چون خدمت سرمستان·در آب سجود آری بی‌مساله چون ماهی
  4. 4 چون مست و خراب آمد سجده گهش آب آمد·فارغ ز ثواب آمد فرد از ره و بیراهی
  5. 5 کو ره چو در این آبی کو سجده چو محرابی·نی ظالم و نی تایب نی ذاکر و نی ساهی

ganjoor: sh2612 · public domain