بشپړ غزل ↗

1. 1 دلا چون واقف اسرار گشتی·ز جمله کارها بی‌کار گشتی
2. 2 همان سودایی و دیوانه می‌باش·چرا عاقل شدی هشیار گشتی
3. 3 تفکر از برای برد باشد·تو سرتاسر همه ایثار گشتی
4. 4 همان ترتیب مجنون را نگه دار·که از ترتیب‌ها بیزار گشتی
5. 5 چو تو مستور و عاقل خواستی شد·چرا سرمست در بازار گشتی
6. 6 نشستن گوشه ای سودت ندارد·چو با رندان این ره یار گشتی
7. 7 به صحرا رو بدان صحرا که بودی·در این ویرانه‌ها بسیار گشتی
8. 8 خراباتی است در همسایه تو·که از بوهای می خمار گشتی
9. 9 بگیر این بو و می‌رو تا خرابات·که همچون بو سبک رفتار گشتی
10. 10 به کوه قاف رو مانند سیمرغ·چه یار جغد و بوتیمار گشتی
11. 11 برو در بیشه معنی چو شیران·چه یار روبه و کفتار گشتی
12. 12 مرو بر بوی پیراهان یوسف·که چون یعقوب ماتم دار گشتی