بشپړ غزل ↗

1. 1 دریغا کز میان ای یار رفتی·به درد و حسرت بسیار رفتی
2. 2 بسی زنهار گفتی لابه کردی·چه سود از حکم بی‌زنهار رفتی
3. 3 به هر سو چاره جستی حیله کردی·ندیده چاره و ناچار رفتی
4. 4 کنار پرگل و روی چو ماهت·چه شد چون در زمین خوار رفتی
5. 5 ز حلقه دوستان و همنشینان·میان خاک و مور و مار رفتی
6. 6 چه شد آن نکته‌ها و آن سخن‌ها·چه شد عقلی که در اسرار رفتی
7. 7 چه شد دستی که دست ما گرفتی·چه شد پایی که در گلزار رفتی
8. 8 لطیف و خوب و مردم دار بودی·درون خاک مردم خوار رفتی
9. 9 چه اندیشه که می‌کردی و ناگاه·به راه دور و ناهموار رفتی
10. 10 فلک بگریست و مه را رو خراشید·در آن ساعت که زار زار رفتی
11. 11 دلم خون شد چه پرسم من چه دانم·بگو باری عجب بیدار رفتی
12. 12 چو رفتی صحبت پاکان گزیدی·و یا محروم و باانکار رفتی
13. 13 جوابک‌های شیرینت کجا شد·خمش کردی و از گفتار رفتی
14. 14 زهی داغ و زهی حسرت که ناگه·سفر کردی مسافروار رفتی
15. 15 کجا رفتی که پیدا نیست گردت·زهی پرخون رهی کاین بار رفتی