دیوان شمس غزل ۲۶۷ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۷

  1. الصبوه ایمانی و الخلوه بستانی و المشجر ندمانی و الورد محیانا

G267:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 قد اشرقت الدنیا من نور حمیانا·البدر غدا ساقی و الکأس ثریانا
  2. 2 الصبوه ایمانی و الخلوه بستانی·و المشجر ندمانی و الورد محیانا
  3. 3 من کان له عشق فالمجلس مثواه·من کان له عقل ایاه و ایانا
  4. 4 من ضاق به دار او اعطشه نار·تهدیه الی عین یسترجع ریانا
  5. 5 من لیس له عین یستبصر عن غیب·فلیأت علی شوق فی خدمه مولانا
  6. 6 یا دهر سوی صدر شمس الحق تبریز·هل ابصر فی الدنیا انسانک انسانا
  7. 7 طوبی لک یا مهدی قد ذبت من الجهد·اعرضت عن الصوره کی تدرک معنانا
  8. 8 من کان له هم یفنیه و یردیه·فلیشرب و لیسکر من قهوه مولانا

ganjoor: sh267 · public domain