دیوان شمس غزل ۲۷۰۳ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۰۳

  1. کی باشم من که مانم یا نمانم تو را خواهم که در عالم بمانی

G2703:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ز مهجوران نمی‌جویی نشانی·کجا رفت آن وفا و مهربانی
  2. 2 در این خشکی هجران ماهیانند·بیا ای آب بحر زندگانی
  3. 3 برون آب ماهی چند ماند·چه گویم من نمی‌دانم تو دانی
  4. 4 کی باشم من که مانم یا نمانم·تو را خواهم که در عالم بمانی
  5. 5 هزاران جان ما و بهتر از ما·فدای تو که جان جان جانی
  6. 6 مرا گویی خمش نی توبه کردی·که بگذاری طریق بی‌زبانی
  7. 7 به خاک پای تو باخود نبودم·ز مستی و شراب و سرگرانی
  8. 8 به خاموشی به از خنبی نباشم·نمی‌ماند می اندر خم نهانی
  9. 9 شراب عشق جوشانتر شرابی است·که آن یک دم بود این جاودانی
  10. 10 رخ چون ارغوانش آن کند آن·که صد خم شراب ارغوانی
  11. 11 دگر وصف لبش دارم ولیکن·دهان تو بسوزد گر بخوانی
  12. 12 عجب مرغابی آمد جان عاشق·که آرد آب ز آتش ارمغانی
  13. 13 ز آتش یافت تشنه ذوق آبش·کند آتش به آبش نردبانی

ganjoor: sh2703 · public domain