بشپړ غزل ↗

1. 1 روز ار دو هزار بار می‌آیی·هر بار چو جان به کار می‌آیی
2. 2 از بهر حیات و زنده کردن تو·در عالم چون بهار می‌آیی
3. 3 عشاق همه شدند حلوایی·چون شکر قندوار می‌آیی
4. 4 می درده و اختیار ما بستان·کز مجلس اختیار می‌آیی
5. 5 از خلق جهان کناره می‌گیرد·آن را که تو در کنار می‌آیی
6. 6 خاموش به حضرت تو اولیتر·کز حضرت کردگار می‌آیی
7. 7 دیدیم تو را ز دست ما رفتیم·کز عالم پایدار می‌آیی
8. 8 ای مرغ ز طاق عرش می‌پری·وی شیر ز مرغزار می‌آیی
9. 9 ای بحر محیط سخت می‌جوشی·وی موج چه بی‌قرار می‌آیی