دیوان شمس› غزل ۲۷۶۷› بیت ۱۴ → مخکنۍ
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۶۷
- آن شد که تو گویی و بخواهی ای ماه بگو که کی برآیی
G2767:14
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 گر یار لطیف و باوفایی·ور از دل و جان از آن مایی
- 2 خواهم که در این میان درآیی·ای ماه بگو که کی برآیی
- 3 چون صورت جان لطیف کاری·از حلقه چرا تو برکناری
- 4 وز یارک خود دریغ داری·ای ماه بگو که کی برآیی
- 5 برخیز که ما و تو چو جانیم·وز رازک همدگر بدانیم
- 6 آخر نه من و تو یارکانیم·ای ماه بگو که کی برآیی
- 7 دریاب که بر در خداییم·آخر بنگر که ما کجاییم
- 8 تا رقص کنان ز در درآییم·ای ماه بگو که کی برآیی
- 9 ای جان و جهان چرا چنینی·چون یارک خویش را نبینی
- 10 در گوشه روی ترش نشینی·ای ماه بگو که کی برآیی
- 11 چونی تو و آن دل لطیفت·و آن صورت و قامت ظریفت
- 12 خواهم که شوم شبی حریفت·ای ماه بگو که کی برآیی
- 13 در جمله عالم الهی·وز دامن ماه تا به ماهی
- 14 آن شد که تو گویی و بخواهی·ای ماه بگو که کی برآیی
ganjoor: sh2767 · public domain