دیوان شمس غزل ۲۷۹۴ بیت ۱ راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۹۴

  1. ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی تا به پیش عاشقان بند و فسون برداشتی

G2794:1

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی·تا به پیش عاشقان بند و فسون برداشتی
  2. 2 گه مثال و رمز گویی گه صریح و آشکار·تخم را اندر زمین ریگ ما چون کاشتی
  3. 3 ای زمین ریگ شرمت نیست از انبار تخم·فارغی چون تخم‌ها را تو عدم انگاشتی
  4. 4 ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخم·کز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
  5. 5 چونک هر جزوی به غیر اصل خود پیوند نیست·تو چرا طیره شدی و پند و جنگ آغاشتی
  6. 6 ریش خندی می‌کند بر پند تاب عاشقی·کی شود سرد آتشی از پند و جنگ و آشتی
  7. 7 ماهتاب ار چه جهان گیرد تو در تبریز باش·در شعاع شمس دین زیرا که مرغ چاشتی

ganjoor: sh2794 · public domain