بشپړ غزل ↗

1. 1 در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری·تا قمر را وانمایم کز قمر روشن‌تری
2. 2 اندرآ در باغ تا ناموس گلشن بشکند·ز آنک از صد باغ و گلشن خوش‌تر و گلشن‌تری
3. 3 تا که سَرو از شرمِ قَدَت قدِ خود پنهان کند·تا زبان اندرکشد سوسن که تو سوسن‌تری
4. 4 وقتِ لطف ای شمعِ جان مانند مومی نرم و رام·وقت ناز از آهن پولاد تو آهن‌تری
5. 5 چون فلک سرکش مباش ای نازنین کز ناز او·نرم گردی چون زمین گر از فلک توسن‌تری
6. 6 زان برون انداخت جوشن حمزه وقت کارزار·کز هزاران حصن و جوشن روح را جوشن‌تری
7. 7 زان سبب هر خلوتی سوراخ روزن را ببست·کز برای روشنی تو خانه را روشن‌تری