دیوان شمس غزل ۲۸۰۹ بیت ۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۸۰۹

  1. گفتمش زان کفچه‌ای تا نفس من ساکن شود گفت رو کاین نیست ای جان بهره انسانیی

G2809:6

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ساخت بغراقان به رسم عید بغراقانیی·زهره آمد ز آسمان و می‌زند سرخوانیی
  2. 2 جبرئیل آمد به مهمان بار دیگر تا خلیل·می‌کند عجل سمین را از کرم بریانیی
  3. 3 روز مهمانی است امروز الصلا جان‌های پاک·هین ز سرها کاسه زیبا در چنین مهمانیی
  4. 4 بانگ جوشاجوش آمد بامدادان مر مرا·بوی خوش می‌آیدم از قلیه و بورانیی
  5. 5 می‌کشید آن بو مرا تا جانب مطبخ شدم·مطبخی پرنور دیدم مطبخی نورانیی
  6. 6 گفتمش زان کفچه‌ای تا نفس من ساکن شود·گفت رو کاین نیست ای جان بهره انسانیی
  7. 7 چون منش الحاح کردم کفچه را زد بر سرم·در سر و عقلم درآمد مستی و ویرانیی

ganjoor: sh2809 · public domain